Zeynep Kabadayı

Şiir

Günün Birinde ya da Sonun

23 Ocak 2017 - 12:14

Zeynep Kabadayı

1 dk.

Bu dünya için kelimelerimin olmasını istemiyorum.
Günün birinde ya da sonun, istemiyorum yaptıklarımın bedelini ödemek.
Ya da gördüklerimin.
Halep’teki bebek hıçkırırken molozların arasında,
Metropolün üzerime yığıldığı kafamın içindeki yıkıntılardan çıkmaya çalışıyorum.
Günün birinde ya da sonun.
Hala nefes alan ben oluyorum ya da sen.
Duvarlarını kendim ördüğüm, her bir tuğlasını hastalıklı bir şekilde döşediğim, süslediğim labirentimden şimdi ben s**tir olup gidemiyorum.
İzole etmek istiyorum bütün duvarlarımı.
Allah nidalarıyla Allah’a sığınanlar ile
İnanmadıklarını söyleyerek bile aslında bir inançları olanların arasında eziliyorum.
Bu sirkin seslerini duymamak için
Günün birinde ya da sonun.
Ben duymamıştım diyebilmek için.
Bir kez daha sistemimi kapatıyorum.
Biz
Siz
Onlar.

fikir hiçliğe gece deneme kaybetmek istanbul gecelerden birinde günün sonun sirk megakent yıkıntı