Volkan Arslan

Şiir

Beş İle Yedi Arası

16 Ekim 2017 - 22:48

Volkan Arslan

1 dk.

Gerçeğim denize düşerken
Yansımalara emanet ettim kendimi
Beş vakit uyudum
Yedi vakit uyanık kaldım
Gözlerimi suya düşürdüm
Beklemeden durakları geçtim
Ayağımın ucunda ölen karıncaların
Cenazesinde ağladım utanmadan
Katil gibi durmadım
En çok ben ağladım
Sahiplendi beni riyakârlık
Tanınmadan başkası oldum
Beş vakit uyanık kaldım
Yedi vakit yıkandım
Aklandığımı ilan ettim
En yüksek tepeden
Bulutları şahit tuttum
Beyazını çaldım
Gözümün akına kattım
Morluklar vardı gözlerimde
Bulutun yağmuruna ev oldu
En çok sahipsiz bir ev görünce döküldü
Sahipsiz evlerin bir odasını
Sahiplendim
Kendi evim gibi övündüm
Duvarların çatlaklarına resimler koydum
Asfaltın çatlağında açan çiçeği
Duvaksız bir gelinin saçlarına
Armağan ettim
Beş vakit öldüm
Yedi vakit dua okudum
Ben hiçlik içinde vardım
Varlık içinde hiçliğin sahibi
Kimse değilim
Aynalarımda bir siluetim
Kendimi kaybetmedim
Anladığımda yok olmuştum
Bir gece yarısı…

sokak volkan arslan tezer özlü bazı şiirler beş vakit beş ile yedi

Yorumlar

Yorum yazabilmek için yapmalısın.