Şevval Kopal

Düşünceler

Suskunluk

12 Mart 2017 - 19:57

Şevval Kopal

1 dk.

Uzun zamandır alamıyorum kalemi kağıdı elime. Birkaç satır yazıyorum, yırtıp atıyorum sonra... Yazdıklarımı beğenmediğimden değil; kendimi tam olarak ifade edemememden.

Oysa ben değil miydim suskunluklar arasında en güzel kağıda haykıran... Yazamaz oldum. Kalem de anlatamayacaksa beni sorarım kim anlatır? Susuyorum. Sonu hiç hayra alamet olmayan bir suskunlukla susuyorum. Ya yazdıklarımın bir kişinin dahi gönlüne dokunmamasından ya da benim gönlüme artık kelimelerin işlemediğinden. Bilinmez...

Biraz soluklansın istedi ellerim. Bir kere de yazmasın istedim. Kağıdın burnunda tüter oldum. Değecek gönüllere yazma umudu ile kalayım. Gerisi çekilmez oldu...

yazar yazmak kalem suskunluk

Yorumlar

Yorum yazabilmek için yapmalısın.