Seher Kutlu

Şiir

Doğ Benimle

19 Ağustos 2020 - 20:00

Seher Kutlu

2 dk.

Bugün dizelerim “Sen”
Fikrim “Sen”
Kelamım “Sen”
Tırnak işaretlerini sıkı sıkıya örtmüşsün pencerelerine.
Aralasan ya perdelerini, vakit geç olmadan.
Ağustosun on beşi yaz, on beşi kış değil miydi?

Kaçırdığın baharlarla yazlarına mı küsüyorsun?
Kulaklarına sıkıştıramadığın kiraz çiçeklerini, damağından esirgiyorsun.
Söylesene,
Dargın kaldığın hangi bahar, gelmekten vazgeçiyor?
Teninin kavrulmadığı hangi yaz, güneşini doğurmaktan kaçıyor?
Gözlerin açıkken varlığına eminken ömrünün, kapalı olduğunda nasıl emin olabiliyorsun?

Şimdi bir iş dönüşü, belki de okul ya da bir ziyaret…
Orasını kestiremem, nereden dönersen dön.
Yorgun gözlerini, yerlerde sürüklediğin bileklerini, tüm dünyaya sağır ettiğin kulaklarını…
En çok da göğsüne yerleştirdiğin taşı,
Hangi kaldırımdan aldıysan eğer, geri yerine koy lütfen.
Gönlüne sığamayıp, ayağını boşlukta bulan onlarca insan düşüyor ömrüne.

Belki bugün “Ben” değil de “Sen” dediğim için kızacaksın bana.
Belki de okumaktan vazgeçeceksin beni.
Geçme.
Aç gözlerini bak dünyaya.
Kullan bileklerini bacaklarınla beraber.
Geç hadi geçemediğin tüm caddelerden.
Sağır etme, duy çevrendeki çığlıkları.
Sevgi ile keder hasretliktir birbirine,
Kaldır göğsündeki taşı, bir aşk hikâyesi yaz kendine.
Yalnız, kalemini ellerinden hiç düşürmeyesin hikayenin.
Hadi arala dudaklarını, bir kahve söyle benden.
Dudaklarına değmeyen her telve, fincanında kuruyor.

Hadi okur!
Gel doğ benimle şimdi yeniden...

gece dergi aşk sevgi tekrar doğmak yaz acı ve keder bahar doğmak seher kutlu doğ benimle

Yorumlar

Yorum yazabilmek için yapmalısın.