Seher Kutlu

Anı/Günlük

Baharla Gelen

23 Mayıs 2021 - 19:23

Seher Kutlu

3 dk.

Dünyanın tüm dertlerine sırt çevirmiş gibiyim adeta. Çünkü öyle bir dert sahibi oldum ki ne uyuyacak bir gecem ne de uyanacak bir sabahım kaldı. Gönlüme düştüğü andan beri kirpik vurmaya korktuğum bir derdim var benim. Gün geçtikçe bedenimden sıyrılıp ruhuma nüfuz ettiğini hissediyorum. Korkum, bu mukaddes derdin benliğimi yaralayacak olmasına değildir. Aksine, diz kapaklarımda sayısız yaralar açılsın istiyorum. Düştükçe kalkayım, kalktıkça koşayım, koştukça yorulayım, yoruldukça düşeyim. Düştükçe son nefesime kadar doğrulmaya çalışayım. Benim korkum ise aslen şudur: Bu mukaddes dertten olmak.

 

Tenime mıhlanmış ah benim mukaddes derdim,

Sonsuz kez hoş görmelisin beni.

Ne olmaz hallere gamlanmışım.

Ne ardı boş meselelere tüttürmüşüm yüreğimi.

Ne de yorulmuşum ufku gözükmeyen yokuşlarda.

Gönlümün öksüz dalına konmuş ah benim mukaddes derdim,

Sonsuz kez hesap vermelisin bana.

Söylesene, nerelerdeydin bu zamana kadar?

 

Duyun ki bu bahar ömrümün en güzel baharıdır. Yeşilin tonlarına has bir çift göze kattım ömrümün kalan yıllarını. Bilin ki bahar, dermanı kendinde saklı bir dertle şenlendirdi beni. Öyle bir şenlik ki bu, bahçemdeki yorgun kiraz ağacını bile ben çiçeklendiriyorum artık. Nice güvercinler konuyor, kulak kabartıp onları dinliyorum hatta çoğu zaman. Dinlediğimi fark ettiklerinde de mahcup bir tebessüm yerleştiriyorum yüzüme. Sonra gökyüzünde ay belirene kadar ve sonra dallarımda karanlığın o tatlı soğuğunu hissedene kadar seni anlatıyorum. Sanki tüm evrene seni sayıklatıyorum. Ben anlatıyorum, gök ağlıyor senin için. Ben anlatıyorum, toprak bereketleniyor huzurunda. Havada tertemiz toprak kokusu. Ben, yine seni anlatıyorum.

 

Öyle ki o, baharla gelen ömrümün dört mevsimi.

Hüznünde gönlüme kar taneleri dökülüyor sanki.

Öfkesinde şehrimi fırtınalar kuşatıyor,

Kederinde el değmemiş ormanlarımı yangınlar basıyor.

Gülüşünden bahsetmem gerek.

Ah öyle bir gülüşü var ki yüzünde gözlerine yaş düşmemiş çocukluğumu görüyorum.

Gözlerinin dahil olmadığı muhabbeteyse dargın kalmamak elde değil.

Evvela, ben kimsenin gözlerine bakarken ecelimin gelmesini hiç arzulamadım.

 

Derken yaz, iyiden iyiye kendini belli ediyor dallarımda. Muazzam bir sıcaklıkla boğuşuyor çiçeklerim. Gündüzleri de hayli sıkılıyorum ayrıca. Eskisi kadar da sık uğramıyor güvercinler. Güneşi bahane ediyorlar her defasında. Lakin seni ezberlediklerinin farkındayım. Senin uğruna ne cüretle bahane üretilebilir? "Aklım almıyor." derdim. Sana bahaneler değil, heves ve istekler yaraşır aksine. Bilmiyorum, belki de ben her şafak söktüğünde unutuyor, her seher geldiğinde yeniden dert ediniyorumdur seni. Soracak olursan öğlen sıcağını geride bıraktığımız bir saatteyiz şimdi. Dallarımda güvercinler soluklanmakta. Kavuğumda birkaç yorgun beden, derdimle olgunlaşan meyvelerimi tatmakta.

 

Derdim.

Sözüme itimat etmelisin ki

Zerre derman arayışında değildir bedenim.

Ruhunu arayan bir bedevi oluverdim yalnızca.

Seni bulmak gayesiyle düştüğüm bu yolda

İstemem, hiçbir kumaş saramaz tenimi.

Bilsin ki haddine değildir.

Parmak uçlarıma kadar bir dert kuşandım tenime.

Öyle bir dert ki o,

Senden gayrı derman olacak yolların her karışına sel bassın.

gece dergi aşk şiir sevgili anı bahar seher kutlu baharla gelen