Mustafa Alperen Temiz

Şiir

Acının Beyazı

31 Aralık 2016 - 13:38

Mustafa Alperen Temiz

1 dk.

Loş bir sokak lambası ve donmuş yol,
İki adım daha atsam senim,
Adım atmak problem değil ya,
Düşündüğüm, sen olmaya kalmadı mecal.
Yağsın istiyorum artık,
Doludizgin yağsın istiyorum,
İstiyorum ki,
Bütün siyah olan şeyler yok olsun.
Ezilip kalsın beyazın altında.
Ve bir bomba,
Ve bir anne çığlığı Talafta,
Ve bir babanın gözyaşları,
Ve bir aşığın niğdaları.
Sevme derdini bu kadar zor kılan nedir bilmek istiyorum.
Bir insan bir insanı neden sevmez?
Bir doğulu bir batılıyı neden sevmez?
Bir yezidi bir maşuku neden sevmez?
Aslolan, siyah neden beyazı sevmez?

Buyduk aslında biz, apaçık buyduk.
Kabullenişi ve yokluğu bilmeyen,
Acizane bir et yığını.
İstiyorum ki getirsinler önüme kucak dolusu sevgi,
Ardıma bile bakmayayım dağıtayım buhlem buhlem.
Sevmeliyiz a dostlar, divane olmalıyız,
Yesenin gibi Mayakovski gibi,
Uyar gibi Süreya gibi,
Mevlana gibi, Şems gibi,
Diyecek olursam,
Olmayan sen ve divane ben gibi.

süreya uyar anne insan maşuk siyah beyaz bomba beyazı acının mecal talaf niğda aciz yesenin mayakovski mevlana şems divane