Mert Feyzioğlu

Şiir

Yok Oluş

08 Şubat 2017 - 02:26

Mert Feyzioğlu

1 dk.

Kalksın son kadehler
Kül olmaya yüz tutmuş aşklara,
Sigaranın son dumanıyla yok oluşlara,
Geceyi gündüze
İçindeki ayazı, yaza
Gözyaşlarını mutluluğa çevirenlere;
Siyahın esirliğinden kanatlanıp beyazın üzerine konanlara
Bu kadehler unutulmaya ramak kalmış tüm aşklara gelsin
Şerefe…

Şimdi yavaştan uzaklaşıyor yüzün gözümün önünden
Kokun,
Kokunu unutmaya başladım sanırım
Sesin kulaklarımdan silinmeye
Dokunuşlarının tenimde bıraktığı izler kaybolmaya…
Yavaş da olsa çıkıyorum hapsoldum bu yerden
Zamanında unutmak istemeyeceğim her şey şimdi kül olmaya başlıyor.
Anılarımız yok olmaya başlıyor zihnimde
Adını tekrarlamıyorum sürekli…
Sindire sindire bitiriyorum seni…
Hem aklımdan zor da olsa kalbimden
Artık içimde yanan ateş sönüyor
Yüzün yok oluyor,
Sesin yok oluyor,
Dokunuşların yok oluyor.
Gömülüyorsun artık her şeyinle
Ve yavaş yavaş kül oluyorsun…

aşk şiir oluş özgürlük yok oluş

Yorumlar

Yorum yazabilmek için yapmalısın.