Kemal Akçıl

Şiir

Hiç Olmamışlar

29 Haziran 2017 - 00:18

Kemal Akçıl

2 dk.

İstanbul’un tüm trafik lambalarında ayrı yerinden öpecektim seni.
Çoktan hesaplamıştım bile her santimetrekarene eşit düşecek dudak izlerimi.
Ben seni öpecektim, yüzümüze yansıyan kırmızı ışık huzmeleri bizi.
Ayağım frende sımsıkı, ellerim boynunda.
Kıskanırmışçasına kırmızı, yerini yeşile bırakacaktı sonra.
Biz üzülecektik.
İlk fırsatta, ilk gördüğümüz çıkmaz sokağa girecektik belki de;
belki de kapalı bir postanenin duvarına dayanacaktık.
Öpemediğim her zerreni orada öpecektim besbelli.
Dizlerimin üzerine çökerek, usulca öpecektim dizlerini.
Ellerim ayak bileklerinde.
Ben kafamı kaldırıp sana bakacaktım, sen gökyüzüne.
Belki bir gök gürültüsü kopacak ve gök ağlayacaktı bizim adımıza.
Biz sevinecektik.
Ama bir ıslık sonra, gece bekçisi.
Koşarak uzaklaşacaktık bozuk, karanlık sokaklardan.
Lakin biz sevişecektik.
İstanbul’un en güzel yosun kokan yerinde, deniz kenarında,
tahta bir bankta, kıyıya vuran her dalga sesi için ayrı ayrı öpecektim seni kokundan.
Sonra da köprücük kemiğine bir öpücük tabii.
Elbet kalkacaktık oradan da; sonra doğru eve.
Tabii ya! İki göz odamız bile olacaktı bizim.
Her köşesini seni öpmek için ayırdığım iki göz odamız.
Karyolamızda öpecektim belini.
Biz uyuyacaktık.
Ancak bilirsin bunların hiçbiri olmadı.
Ne bizim hatırımıza bitmeyen geceler ne de o sevişmeler falan.
Aslında biz hiç olmadık.
Ama yine de İstanbul’un tüm trafik lambalarında ayrı yerinden öpecektim seni.

istanbul unutulmaz adam kemal akçıl hiç olmamışlar trafik lambalarında öpüşmek

Yorumlar

Yorum yazabilmek için yapmalısın.