Hanım Zeliha Göksu

Şiir

Sarılmalıydık, Sarılamadık

06 Ekim 2017 - 23:36

Hanım Zeliha Göksu

1 dk.

Dokunmayın kırılan dallarıma!
Beni yalnızlıkla bırakın bu şehirde
İçimde çirkinleşen duygularımla,
Her gün biraz daha
Günaha batan gözlerimle baş başa…
Bir mum alevinin ışığında olmalıydı bu vuslat
Gönlümün korlarında olmamalıydı…
Sevmeliydim seni delice
Gözlerine bakmalıydım pervasızca
Uçurtma niyetine kaçırmalıydık aklımızı
Ayaklarımız dünyaya hasret kalmalıydı,
Bulutlardan toprağa el sallarken…
Birden aklımıza çocukluğumuz gelmeliydi
Ağlayıp sarılmalıydık birbirimize
Bizi o hâlde, sadece Tanrı görmeliydi
Tüm çıplaklığımızla sarılmalıydık
Yalansız, sade duygularımızla hüzünlenmeliydik.
Bu plastik kokan şehre
Duygusal bir gözyaşı kokusu olmalıydık...
Kimse tutmadı elimizden
Biliyor musun benim küçük dünyam;
Çok aradım seni milyonlarca gözün içinde,
Ama hiçbirinde bulamadım varoluşunu
Yoktun, ne bu sokaklarda ne yanımda
Sen sadece oradaydın artık
Orasıydı senin memleketin, yuvan
Ve her gün biraz daha kan kustuğun şehir...
Usul usul yalnızlığa bürünüyordun
Bedenini kuşatan bu kalabalıklara inat…
Ellerini çekme ruhumun en üşüyen yerinden
Kar yağdı varlığımın yollarına
Gidemem, çıkamam senden başka yola…

ağlamak dünya şiir tanrı çocukluk yalnızlık varoluş hasret hüzün duygular yalnız kalabalık sarılmak uçurtma aramak mum alevi bulutlar vuslat kırılan dallarım çirkin duygularım günahkar gözlerim delice sevmek pervasız aklımız yalansız

Yorumlar

Yorum yazabilmek için yapmalısın.