Fatma Hilal Kantarcıgil

Şiir

Kaotik Mor

23 Nisan 2019 - 21:00

Fatma Hilal Kantarcıgil

1 dk.

Mor bir fil, ağaç kovuğundan izliyordu olup biteni,
Üçgen kalbi yerinden çıkacak gibi çarpıyordu.
Konuşkan bir rüzgar, cebinden güçlü lodoslar savuruyordu.
Rengini kaybetmiş bir ispinoz verevine kesiyordu bileklerini,
Kaybettiği mor rengine ağıtlar yakarak.
Boynunda geceden kalma mor damgalı bir hayat kadını, Vietnamlı bir yetim doğuruyordu.
Güçlü direktifler savuruyordu cılız bir karınca.
Ve kopan uzuvlarından büyüyordu bir solucan deliği.
Gözaltı morluklarını tırnaklıyordu, eski bir güzellik kraliçesi.
Büyüleyici bir masaldan kendini atarak intihar etti ay ışığı.
Yakamozu unutan denizler petrol kusuyordu,
Altın kumlara çarpan dalgalı kıyılarda;
Bebekler değil, kirli bezleri yüzüyordu.
Buzulların yanan ciğerinden eriyordu kutuplar,
Ölümlü imgeler yaratıyordu tüm gereksiz kutuplaşmalar.
Tüm bunlardan bihaber olan iki soylu zengin,
İnsan derisinden yapılma bir çift ayakkabı için savaşıyordu.
Artık iyice çıkmış olan çivilerinden utandı Dünya,
İnsanlık hâlâ Leyla...

dünya ölüm masal insanlık ciğer mor kaos zengin fatma hilal kantarcıgil ölümlü