Emine Üstün

Şiir

Kapı Aralığında

17 Şubat 2017 - 20:21

Emine Üstün

1 dk.

Perdeleri hiç aralamadım bu sabah,
Çeyizlik sandıklara yığdım öfkemi
Anıları kat kat dizdim mutfaktaki raflara.
Sana varacak bir ben daha bırakmadım, kalbimin duraklarında.
Kapı aralığında tuttum evin o sevimli kedisini
O bile seni aranıyor köşelerde.
Saksıdaki çiçekleri kurumaya terk ettim.
Terk etmek, vazgeçmekten de öte.
En sevdiğin köşede duruyor koltukta,
Yerini değiştirmedim.
Birkaç kitap karıştırdım, altını çizdiklerim,
Üzerini çizdiklerime dönüştü.
Seni hatırlatan her zerreyi parçalarına ayırdım.
Ön yargılardan daha betermiş, sonradan edinilen kırıklıklar.
Tüm kırgınlıklarımı kapı aralığında sayıkladım.
Hatırlamak ve unutmaya çalışmak ikileminden,
Tek bir çizgiye varamadım.

Kat kat battaniyelere sarındım.
Yokluğun soğukluğunu, sıcak tutarım derken,
Buza dönen kalbimi ateşleyemedim.
Kitaplar arasında kaybolmaya çabalarken,
Anılarının içinde seni buldum.
Kapı aralarında yitirdim kendimi
Yitirilmişliklerimi toplayıp çöpe atamadım.
Terliklerin bıraktığın gibi...
Bense, seni hala bırakamamış gibiyim.
Unutamamak betermiş,
Yüz üstü bırakılmaktan.
Işıkları da kapattım, karanlığın içinde kaldım.
Dört duvarın arasında öyle kimsesiz, öyle ıssız...
Sessizliğime, ses katacak bir sen daha bulamadım.

şiir kapı aralığında

Yorumlar

Yorum yazabilmek için yapmalısın.