Emine Üstün

Şiir

İyileşirken Sevmek

08 Şubat 2019 - 20:00

Emine Üstün

2 dk.

Uzaktım kendime, uzaktım içinde kır çiçekleri olan her şeye
Olmayana meylim, gelmeyene dualarımla,
Düşlediğim ve düşünü kurduğum hiçbir şey yoktu.
İçimde ve dışımda ikircikli bir ben
Benden öteye bir sevgi hissim yoktu.
Adamlar tanıdım boşlukta sallanan,
Ve kadınlar bildim, sevdiği adamı sol göğsüne kazıyan
Bir zaman var, bir zaman yoktular.

Gidenleri gemilerle yolcu ettim içimden, içimden sevdim onları
Yaşamımın ortasında tattım çilekleri
Tatlı bir söz, iyi bir dilek, dedim; yolda kaldım.
Gece gördüm bir düş, gündüzleri sarhoş gezdim
Aldılar elimden parsel parsel dizdiğim düşlerimi
Yeniden kendime gelebileceğim bir mucize bulamadım.
Bir çocuk ve bir anne gördüm köyden inme,
Yeniden hayata tutunmalarına şahit oldum.
Ne yardan ne memleketten geçemediler.

Dur durak bilmedim savaştım kendimle, savaştım hayatla,
Otuz beşimi göremem derken, yirmili yaşlarımla tanıştım aşkla
Safça, çıkar gütmeden sevdim yeniden
Sevdim elimde olan ne varsa, sevdim kırlangıçları
Üç yanlışımın ortasında bir doğru yarattım.
Bir adam tanıdım siyahlar içinde
Gözlerinden vuran öfkenin altındakine taştım
Şiirlerden manalar çıkardım, sana bu gece
İçimdeki yaralardan deniz kabukları yaptım.

Beklemeyi mesken tuttuğum durakları terk ettim.
Kimselere bahsetmedim senden, aşkın gizine vardım
Kitaplarda aradığımdan başkasını buldum sende
Sevdikçe iyileştim, sevildikçe ayağa kalktım
Bir kadın yarattım, küllerimden doğdum
Savurduğun rüzgâra kapıldım,  bir çınara dönüştüm bir sabah
Kırıldım, kırdım, yine de sığamadım bendime
Karalar bağladığım anılarımı indirdim anı ağacımdan,
Mavilere çaldım tüm şehri, masallara ulaştım.
İyileştikçe sevdim, sevdikçe iyileştim.

sevmek gece şiir dergi iyileşirken

Yorumlar

Yorum yazabilmek için yapmalısın.