Emine Üstün

Şiir

Hüzün Biriktiricisi

Kütüphane Eseri

26 Haziran 2021 - 19:23

Emine Üstün

2 dk.

Yan yana koydum ömrümü,

Bir arpa boyu yol olmadı.

Ne koyduysam heybeme

Hep yükte ağırlıkça oldu ederi

Hüzün koydum, acı koydum

Hayal kırıklıkları koydum

Yani rüzgara savrulması gereken her şeyi

Ufacık yüreğime koydum.

Kimse sormadı, "Bu ağırlık ne?"

Ve kimseler de yüklenmedi yüklerimi

Onlar da koydu üstüne üstlük

Ben en çok yapmamam gereken

Her şeyi yaptım.

En çok da kendime yük oldum.

Anlatmadım, anlatamadım.

Kendi kendimin sırdaşı oldum

Şimdi bana "Bu yaşına kadar,"

"Ne oldun?" deseniz cevap veremem.

En fazla "Hiç oldum." derim.

Hiçliği de tanımlayamam.

"Peki bu hayattan ne öğrendin,"

"Ne buldun hayattan?" deseniz

Ben bu hayatta biriktirici olmayı öğrendim.

Hüzün biriktirdim, biraz da gözyaşı.

 

Dönüp sık sık arkama baktım.

Kimse gelmiyormuş peşimden

Gölgemi aradım

Bir ağaç kovuğunda buldum.

"Ben neredeyim, kimim?" diye sordum.

"Hiçsin." dedi.

"Hüzün biriktirici, bir hiç..."

"Kimselerin adını bilmediği birisin."

 

Ben, ezberlememem gereken tüm o yükleri

Satırlarca yazdım

Kilitli defterlere sakladım anılarımı

Kimseler zorlamadı, dinlemedi,

Sormadı bile

Ben sustum, sadece biriktirdim.

Peki ne olacak bunca yük?

Kim hafifletecek sırtımdakileri?

 

Yıllarca kilitli tuttuğum o kapıyı

Kimseler çalmadı.

Ben de kendime biriktirdim.

Ne neşeyi ne de umudu,

Yanıma almamam gereken her şeyi,

Olumsuz tüm duyguları sırtlayıp da

Hayat yolculuğuma öyle çıktım.

şiir hüzün biriktiricisi

Yorumlar

Yorum yazabilmek için yapmalısın.