Elif Maden

Şiir

Yaşıyorum Efendim

15 Ocak 2021 - 19:23

Elif Maden

1 dk.

Yaşıyorum efendim.
Kimsenin inadına,
kibrine, iç çekişlerine inat değil.
Nefes aldığım için yaşıyorum.
Nefesimi her tutmaya çalıştığımda,
bir sarhoşluk nidasıyla yere çakılışlarımı
sonlandırmak için yaşıyorum.
Acı çekmeye razı,
acı çekmemek için yaşıyorum.
Yürüyorum efendim.
Ulaşabileceğim bir vadiye kanmadım;
Ya da beni cezbeden denizin
kokusunu bitiregelen kum tanelerine
kanmadım.
Ayaklarım kıpırdayabildiği için yürüyorum.
Dizlerimi kırıp her üzerine çöktüğümde,
derin bir uyuşuklukla kıvranmayayım diye
yürüyorum.
Ulaşmaya niyetli,
ulaşamayayım diye yürüyorum.
Kıskanmıyorum efendim.
Hiç kıskanmıyorum hem de.
Neyinizi kıskanacağım?
Sabah ettiğiniz kahvaltıları mı?
Ben kahvaltı etmem.
Mide bulandıran, samimiyetsiz kahkahalarınızı mı?
Ben gülmem.
Günübirlikten bozma dostluklarınızı mı?
Ben yalnızlığa çiviledim kendimi.
Uykularınızı mı?
Ben uyku nedir, bilmem.
Bir türküleri bilirim, sarhoşluğu
kimsesizliği,
çaresizliği,
baş ağrısını,
bir de yaşama telaşını.
Kıskanmıyorum efendim.
Yaşıyorum,
acı çekmeye razı
acı çekmemek için yaşıyorum.

aşk şiir yaşam elif maden edebiyat ve insan yaşıyorum efendim edebiyat ve şiir

Yorumlar

Yorum yazabilmek için yapmalısın.