Elif Maden

Şiir

Harabe

30 Mart 2020 - 20:00

Elif Maden

1 dk.

Senin sokağına herkes aşina.
Yalnız ben bilirim denize çıkan kuytular.
Kalabalık omuzları devirip,
Nerede bir kuytu varsa oraya kaçarım hemen.
Senin şehrin kalabalık olur hep;
Nereye gideceğini bilmeyen insan parçaları…
Çoğunun umurunda değilsin,
Çoğu umurunda değil.
Kokuşmuş çöp tenekeleri,
Gökle yarışan çalılar,
Garip uğultular...
Senin sokağın başıboş olur hep.
Yalnız ben bilirim sesine en yakın odayı.
Köhneleşmiş evler,
Belki içindendir, anlarım.
Ben seninle yıkık dökük duvarlarda da yaşarım.
Hem ne var ki
Camları kırılmış bir evden de bakılır gökyüzüne,
Damı dökülmeye yüz tutmuş yerin de bacası tüter.
Senin sokağında harabedir evler.
Yalnız ben harabeyi saray ederim,
Sanırdım yıllarca.
Senin sokağına herkes aşina.
Şimdi her kuytunun sonu, denize çıkıyor.

aşk yalnızlık aşk şiiri şi̇i̇r şai̇r edebi̇yat soğuk duvarlar

Yorumlar

Yorum yazabilmek için yapmalısın.