Elif Maden

Şiir

Belli ki Duvarlar Sır Saklar Sanıyor

09 Temmuz 2020 - 20:00

Elif Maden

1 dk.

Soğuk duvarların arasına serpiştirmiş yalnızlığını.
Belli ki duvarlar sır saklar sanıyor.
Bir fotoğraf alıyor eline belki, bir şarkı açıyor.
Belki şiir okuyor.
Öyle, alelade bir şiir işte.
Belli bir vakitten sonra Nazım oluyor tüm şiirler.
“Henüz Vakit Varken Gülüm” e geliyor eninde sonunda.
Önce gülüyor sonra duramayıp ağlıyor.
Öyle çok ağlamaz, bilirim.
Belli ki duvarlar sır saklar sanıyor.

Elleri titrer bazen.
Yaşlanınca daha çok titreyecek.
O fotoğrafları alıp, tutup, bakamayacak hale gelecek.
Eline aldıkları düşüp kırılacak birer birer.
Kim bilir? Belki benden önce bir el koşup tutacak onları.
İzin vermeyecek kırılmalarına.
Fakat ben, kırılsınlar istiyorum.
Ve bunu isterken utanıyorum.
Tutan olmazsa onları,
Kırılan her parçada bir anı canlanır hafızasında.
Kırışan yüzü ne olduğunu anlamaz halde bakar.
Ardından oturup ağlar,
Soğuk duvarların arasına serpiştirdiği yalnızlığıyla.
O değişmez, bilirim.
Duvarlar sır saklar sanar yaşlansa da.

veda duvarlar aşk şiiri ayrılık şiiri şiirle yaşamak elif maden belli ki duvarlar sır saklar sanıyor hayat ve yaşam şiirlerden

Yorumlar

Yorum yazabilmek için yapmalısın.