Dünya Pamuk

Şiir

Oysaki

12 Eylül 2021 - 21:05

Dünya Pamuk

1 dk.

Bir şiir yıkılıyor içimde;

Kelimesi kelimesine aşktan muzdarip,

Kelimelerin ucu yanık,

Bir cümle bitse diğeri esef ile başlıyor,

Her başlangıç elveda kapısını açıyor

Ve yerle yeksan içimin mağrur kızı;

Günü aya karışan can kırıklıklarımla

İskemlesi göğsünün önünde kapı eşiği konuşmalarıyla

Hiç yoktan olmayışının bıraktığı kesik acısıyla

"İyi misin?" diye soramıyorum.

 

Tükeniyor ruhum yavaşça yokluğunda,

Tedavülden kalkan her kelime benim.

Yara bantları da neymiş?

Deva sayılmaz kesikten arınmayan canıma,

Korkular ve endişeler birer birer sarıyor beni,

Sarılışların ardı kaç veda ediyor?

Bunun adı ölmek miymiş?

Bunun vebali kaç dirhem edermiş?

Kabuk tutmuyor göğüs ağrım

Ve sönmüyor sana dair hiçbir yangın.

 

Uzun hırka gibi omuzlarımda her şey,

Her şey kül kızılı şehvetini canımdan alışın ile başladı,

Tüterken göğsümün odalarında gelişinin şenliği,

Haziran sabahına küs bırakıp ezberlettin yalnızlığı.

"Oysaki!" demeler ne eksik ne halsiz şimdi,

Şimdilerde pervaz önü özlemler ibadet yeri,

"Bir ihtimal daha mı?" demeye varmıyor dilin kemiği,

Bilirim benden uzak kıyamet sayılmaz can acısı,

Ben yine de seninle dolduruyorum dualarımı.

oysa dünya pamuk iskemle esef dirhem