Dünya Pamuk

Şiir

Kum Kirazım

02 Ekim 2020 - 20:00

Dünya Pamuk

1 dk.

Çok olalı pek zaman geçti vedandan.
Ta ki arşa taşırcasına içimdeki seni,
Ta ki göğe bularcasına gülüşlerini,
Ta ki niceleri dolup dolup boşalmış gözlerimden, özlemine sebep,
Nerede kaldın kum kirazım?
Dara mı düştü canın da yarı yolda bıraktın?
Kaçı vurur şimdi saatler kadranına?
Kaçı denk gelir vuslatına?
Soramam artık.

Yollarına çıkıp tırmanıverdim gelişine,
Ola ki uzatırsan tutunuveririm ellerine diye,
Çaresi de sende derdimin; suyu da, aşı da, merhemi de,
Sabahım da sensin çakmak misali uğuldayan gök de,
Kime bağlayıverdin soysuz göynünü?
Yüce dağları aşıp hiçe saymadım mı ömrümü?
Pek kıymetsiz bildin bendeki yerini,
Oysa hâlâ saklıyorum vesikalığını gülüşlerini,
Nasıl da sevdirdin beni bana cihanı alemi sana,
Sinemdeki yerine tuz mu basmalı?
Sinemdeki yaran kabuk tutmuyor ki hep sızı,
Ah! İçimin ağrısı yük olmuş çoktandır,
Patiskaya sarsalar da uyuyuversem bu bana haktır,
Bilineni yoktur alemde böylesi yangının,
Ben sana tutuşuvermişim de senin yüzün niye asık?
Nedenini bilemem artık.

dert dünya pamuk kum kirazım sine göynün

Yorumlar

Yorum yazabilmek için yapmalısın.