Dilan Kuşoğlu

Şiir

Ay Işığı Vadisi

13 Şubat 2021 - 19:23

Dilan Kuşoğlu

1 dk.

Ay ışığı vadisinde çalmaya başladı bir sessiz senfoni.

Bulanık düşünceler berraklaştığında, duyuldu ötekileşmişlerin direnişi.

Gözlerinde bir tutam ışık demeti, 

İçinde ne çok birikmişlik ne çok kargaşa gizli.

Şarkısını özgürce söylemek içindi tüm hazırlığı, ilk dizeleri ağıt gibi soğuk ve yapayalnızdı.

İnsanlığın örtülü monotonluğu arasından sızmış cümlelerini haykırdı, 

Durmadan devinen dudaklarında, bir dizi yok oluş endişesi saklı.

Alevli sarsılışların temeli atılmaktaydı o an. 

Paslı nefesinden dökülen dokunaklı acı,

Vicdanın yüzleşmesi gereken lekeli bir çığlık gibiydi.

Yükselen ruhun dolunayla dansı başlamaktaydı, 

Ama somut varlığı buna yabancıydı.

Uzun soluklu bir vals ki gökyüzünü neşelendiren, yıldızların tılsımıyla titreşen.

Bir an durdu ve baktı, irkildi zihnini sarmalayan kalabalıktan.

Daha önce yaşanmamıştı böylesi. 

İtildiği köşede uzun yıllar geçiren solgun sevgisineydi tepkisi.

Anadan doğma bir soyunuş vaktiydi.

Toprak kokulu özgürlüğüne sarılacak, dudak arası çığlığında can bulacaktı hayalleri.

Bir de mavi hisleri.

İçinde bilhassa özgün ritmi.

yalnızlık yok oluş ay ışığı vadi

Yorumlar

Yorum yazabilmek için yapmalısın.