Can Cafcav

Şiir

Sarsmak

11 Kasım 2019 - 20:00

Can Cafcav

1 dk.

Kurduğum her gerçekleşmeyen hayalden
Bir kurşun sıkılıyor ruhumdaki çocuğa doğru.
Büyümek kaçınılmaz oluyor ayrılığın elinde.
 
Sevmek,
Artık ruhumu iyileştirmekten ziyade
Canıma diken gibi batmakla meşgul.
Sevmek,
En büyük silahım,
Kendimden başka kimseyi yaralayamadığım.
 
“Hayal kırıklıklarını alçıya almadan, yaşayamazsın,”
diye fısıldadı kulağıma gaipten bir ses.
“Alçıya nasıl alınır sevda?
Nasıl tedavi edilir bu onulmaz yara?”
“Sevdayı alçıya almak
Tanrıyı bir kitaba hapsetmeye benzer.
Bırak sevdaya beden biçmeyi,
Sen gönlünü sağalt evvela.”
 
Duruldum.
Fakat öyle uslu mudur ki düşünceler?
Eline bir çivi alıp sokuyor gecenin prizine.
Çarpılansa ben oluyorum.
 
Olur ya bir gün uğrarsın belki sevdama.
Yolunu kaybedersin belki.
Yarım kalan hayalleri çıkarırız geçmişin sandıklarından.
Aramıza dokunan ayrılığın her zerresini halının altına süpürürüz.
 
“Kafandaki geleceği yırt, at,”
diye kulağıma fısıldadı gaipten gelen aynı ses.
“Ümit etmek, oksijeni değil midir insanın?
Nasıl yaşarım yoksa güle oynaya?”
“Beklentini öldür, umudunu değil.
Özgürlükten um, her ne umacaksan.”

sevmek ayrılık ruh yalnızlık varoluşçuluk sevda özgürlük ses

Yorumlar

Yorum yazabilmek için yapmalısın.