Can Cafcav

Şiir

Gökkuşağı Siyah

11 Ocak 2020 - 20:00

Can Cafcav

2 dk.

Birçok şeyi ıskaladığımın farkına
Hedef tarafından
Vurulduğumda varıyorum.
Ne zaman gülsem kayıtsızca
Kendimi sağdan soldan topluyorum.

Yüreğimin tek derdi sevda değil.
Bir tek sen değilsin yok olan.
Baktığında sadece ben varım çırılçıplak,
Sanrıdan ibaret tüm geri kalan.

İnsan, o boğazındaki yumrudan ibaret zannımca
Yarım yamalaklığın verdiği sancıdan…
Sevsem de yarımım, sevmesem de
Aşkın bile doyuramadığı bir açlık bu.
Gerçekten seviyor muyum? Evet.
Kendimden ne kadar artarsa sana sunabilirim.
Ama ben de kendime hep bir eksiğim.

Hiçbir zaman kapanmayacak gibi bu vazonun kırığı.
O yüzden gel de beraber aç kalalım kendimize.
Aynı masada kendimizi doyurmaya kalkalım.
Madem kırık bir vazo gibiyiz,
Eksiğiz ne kadar toplansak da
Aynı rafta su sızdıralım.

Benliğimin sokaklarında titreyen bir köpek gibiyim.
Sen gelmezsen ben gelemem, yollarım tekin değil. Rehberim tüm kargalar.
Senden kaçmak değil bu, gelirsen beklerim, gelmesen de anlarım.
Sadece, kendimi savuramayacak kadar yorgunum.

Biliyorum çünkü, gelecek sislendikçe kendimi ıskalayacağım.
Ve kendimden birkaç sokak kaçırdım mı
Dönüş yolu gittiğimden daha uzun oluyor.
Gerçi ne gerek var bu kadar muhasebeye?
Ne yanlış yollar bitecek ne geri dönüşler…
Durmadan yürüsem de kısalmayacak yollar.
Ben gene baldan ziyade zehir olacağım
Sadece kendimi ağuladığım…

Görüyorsun,
Benim de yaşanacaklara inancım biraz noksan.
Kendime bu kadar zindanken
Sana gökkuşağı sunamam.

felsefe varoluşçuluk geçmiş siyah gelecek gökkuşağı kaygı

Yorumlar

Yorum yazabilmek için yapmalısın.