Büşra Topal

Düşünceler

Yangın

14 Şubat 2021 - 19:23

Büşra Topal

2 dk.

Bir gün yürüdüğümüz yollardan geçerken iki saniye duraksayacaksın; o birkaç saniye beni düşünmen de bana yetecek işte. Ben kalbimi en son omzuna yattığım o topraklı yolun ortasında bıraktım. Güneşin bir rengi varsa tenindeydi. Kalbim orda ama aşkımı gölgem gibi taşıyorum hala. Ellerimi hiç bırakmayışının bile bir sonu varmış. Yol ortasında bıraktığın halde benim o yol kenarındaki kuru toprağa çiçek açtırmışlığım var.
 

Sen olsan da olmasan da artık; bir ömrün bir aşka doymuşluğu var. Kalbin bir hayatı yaşatıp acıyı yangına çevirmişliği de. O koca yangından geriye kalan irili ufaklı kor parçaları şimdi ciğerimde. Ama inan sevgilim, koca yangınlar bile içimdeki kor kadar yanmıyor.

 

Canımı deliveren bir aşkın sancısıyla yaşıyorum. Dönüp dolaşıp vardığım yer, yine o yolun ortası. Hala seni o yolun ortasında ellerimi tutarken görüyorum. Bu görünmez hayal beni yer bitirir. İlk, her yerden dönülür sanıyorsun, bir yerden dönemiyormuşsun; işte tüm yenilgiler burada başlıyor.

 

Sen öylece karşımda dururken sana bakarken gözlerim dolmuştu hatırlarsan bir akşam, içimden "Bana ne yaşatırsan yaşat, ömrümce görüp göreceğim en büyük aşksın..." diye geçirmiştim. Seni nasıl sevdiğimi bir türlü anlatamazdım. Bugün fark ettim ki içimden geçen şeyle her şeyi anlatabilmişim kendime. Ben seni her halinle sevmiştim, birini her şeyiyle sevmekle başlanıyormuş. Seni seviyordum ve bir daha birini senin kadar sevecek miyim bilmiyorum.

 

Herkes her şeyi hak etti de ben omzunda uyandığım bir sabahı hak edemedim. Kaç yıl geçerse geçsin kor hala yüreğimde, yangın zamanla falan sönmezmiş. Sana rağmen bir şeyleri yoluna koymak öyle zor ki dilerim bir gün, bu çabaya hiç düşmezsin.

aşk ayrılık kör yangın büşratopal yol kenarı

Yorumlar

Yorum yazabilmek için yapmalısın.