Büşra Topal

Düşünceler

Akşamdan Kalma

15 Haziran 2017 - 22:39

Büşra Topal

2 dk.

İçim bir telaşta bekliyorum ben. Buğulu camın ardındaki Güneşe teslim ağaçların yaprak seslerini... Her yer dağınık. Kafamı toplayabildiğim kadar toplayabiliyorum etrafı. Gözlerimi gündüze kapatmadan yaşamam lazım. Etrafı karanlık yapmadan kirpiklerime değdirmem lazım Güneşin rengini.

Bir bir dökülüyor yapraklarım, bir bir ağarıyor saçlarım. Ne bir söz teselli ediyor ne de bir şarkıyla avunuyor kalbim. Bir bir siliniyor cümlelerim, hece hece ayrılıyor kelimelerim. Geçen günlerin ışığında, köprüleri yakmadan gelmesi lazım. Bağırmadan söz geçireyim kalbime artık. Alevlerin tılsımıyla kapatmadan kirpiklerimi, avunmam lazım. Akşamdan kalma bir hüznü, uyandırmaya kıyamıyorum. Uyudukça dinleniyor ruhum karanlığın sokaklarında. Ruhumu büyüttükçe, büyüdüğümü hissediyor ellerim.

Nerden bilsin son kez dileyeceğimi, kayan yıldızlarım. Parıldayan yıldızların, çehrene yansıması bu ışık… Çehren mi sessizliğe boğduran kelimeleri? Nasıl olur da dokunursunuz kalbime kilometrelerce öteden, nasıl olur da duyarsınız çığlıklarımı? Beni boş verin. Anlayışsız ve bencilim. Boş veriyorum, boş verdikçe hoşuma gidiyor; ne yapacağımı bilince boğuluyorum. Ne diyeceğini beklemek, ne zaman öleceğini bilmemekten farksız. Düşünmeyin artık, yıldızlar kayıp dursun. Zaten dilekler boşa; yıldızlar, sadece ulaşabilenler için parlıyor.

ayrılık sevgiliyi düşünmek büşra topal akşam

Yorumlar

Yorum yazabilmek için yapmalısın.